İnstagramda Çevrimiçi Olma Nasıl Kapatılır? Bir Gece Sessizce Kendimi Kaybettiğimi Fark Ettim
Kayseri’de gece başka oluyor. Özellikle sonbahar geldiyse… Pencereden giren o kuru ayaz, insanın içine işliyor. O akşam da öyleydi. Telefon elimdeydi, yatağın kenarında oturuyordum. Odamın ışığını kapatmıştım ama ekran yüzümü aydınlatıyordu. Saat gece 02.17 olmuştu.
Birinin yazmasını bekliyordum.
Beklemek çok ağır bir şey. Hele ki o kişinin çevrimiçi olduğunu görüp sana yazmadığını bilmek… İnsanın içinde küçücük bir kırgınlık gibi başlamıyor bu duygu. Direkt göğsüne oturuyor.
Telefon ekranında onun adının altında yeşil nokta yanıyordu.
“Aktif.”
Bir insanın sadece aktif olması bile canını yakabiliyor bazen.
O gece ilk defa “İnstagramda çevrimiçi olma nasıl kapatılır?” diye arattım. Çünkü artık kimsenin benim ne zaman aktif olduğumu görmesini istemiyordum. Kimseye açıklama yapmak istemiyordum. Sadece biraz kaybolmak istiyordum.
Bir Süredir Herkes Bana Ulaşıyordu Ama Kimse Gerçekten Yanımda Değildi
25 yaşındayım. Kayseri’de yaşıyorum. Günlük yazmayı oldum olası severim. Çocukluğumdan beri içimde büyüyen ne varsa defterlere dökerim. Çünkü bazı şeyler insanın içinde durunca çürüyor.
Son birkaç aydır kendimi garip hissediyordum. Sürekli telefondaydım ama inanılmaz yalnızdım. İnsanlarla konuşuyordum ama kimse beni gerçekten duymuyordu.
İnstagram’da aktif görünmek bile yoruyordu beni.
Bir arkadaşım geçenlerde bana şunu dedi:
“Mesajı gördün ama cevap vermedin.”
Aslında cevap verecek gücüm yoktu. Ama insanlar bunu anlamıyor. Çevrimiçi görünüyorsan konuşabilecek durumda olduğunu sanıyorlar.
Oysa bazen insan sadece boş boş reels izlemek istiyor. Bazen sadece kafasını susturmak istiyor.
Ama sen aktif görünüyorsun diye herkes senden bir şey bekliyor.
İşte o gece yatağımda otururken bunu düşündüm. Sonra içimde garip bir yorgunluk çöktü.
Telefonu elime aldım.
Ve çevrimiçi görünmeyi kapatmaya karar verdim.
İnstagramda Çevrimiçi Olma Nasıl Kapatılır?
Sevgili okurlar, Hoog ekibi olarak bugün “İnstagramda çevrimiçi olma nasıl kapatılır” konusunu sizlerle paylaşmaktan heyecan duyuyoruz.
O gece öğrendiğim şeyi şimdi hâlâ arkadaşlarıma anlatıyorum. Çünkü bazen küçücük bir ayar insanın psikolojisini gerçekten hafifletebiliyor.
İnstagram’da çevrimiçi görünmeyi kapatmak için şunları yaptım:
1. Profil Sayfasına Girdim
Sağ alttaki profil fotoğrafıma bastım. O an bile garip hissettim. Sanki kendimden kaçıyormuşum gibi.
2. Sağ Üstteki Üç Çizgiye Dokundum
Ayarlar kısmını açtım.
3. “Mesajlar ve Hikâye Yanıtları” Bölümüne Girdim
Biraz aşağı inince “Hareket Durumunu Göster” seçeneğini gördüm.
4. Hareket Durumunu Kapattım
O düğmeyi sola çektiğim an içimde tuhaf bir rahatlama oldu.
Gerçekten.
Sanki biri odamın kapısını kapatmış gibi hissettim. Sessizlik çöktü içime.
Artık kimse benim ne zaman aktif olduğumu görmeyecekti.
Ben de kimsenin aktif olup olmadığını göremeyecektim.
Ve bu bana iyi geldi.
Bazı İnsanlardan Saklanmak İstemezsin, Sadece Kendini Korumak İstersin
Bunu uzun süre kendime açıklayamadım.
Çünkü çevrimiçi görünmeyi kapatınca insan kendini suçlu hissediyor biraz. Sanki bir şey gizliyormuş gibi.
Ama mesele gizlemek değilmiş.
Mesele yorulmakmış.
Bir insan sürekli ulaşılabilir olunca kendi zihnine ulaşamaz hale geliyor. Ben bunu fark ettim.
Sabah uyanıyorum, mesaj.
Kahve içerken mesaj.
İşe giderken mesaj.
Gece yatarken mesaj.
Bir noktadan sonra insan kendi sesini duyamıyor.
Kayseri’de Hunat civarında küçük bir kafeye gidiyorum bazen. Defterimi alıp tek başıma oturuyorum. İnsanları izliyorum. Çayın buharı yükselirken telefonumu masaya ters koyuyorum.
Eskiden bunu yapamazdım.
Sürekli ekranı kontrol ederdim.
Şimdi ise bazen saatlerce bakmıyorum.
Çünkü kimsenin “neden çevrimiçiydin de cevap vermedin?” deme ihtimali kalmadı.
Bu küçük detay bile insanın ruhunu hafifletiyor.
Bir Gece Gelen Mesaj Her Şeyi Değiştirdi
Çevrimiçi durumunu kapattıktan birkaç gün sonra gece yine oturuyordum. Dışarıda rüzgâr vardı. Kayseri’nin geceleri serttir. İnsan camı açınca yalnızlığını daha net hisseder.
Telefonuma bir mesaj geldi.
Ondan.
Uzun zamandır beklediğim kişiden.
Mesaj kısa bir şeydi:
“İyi misin?”
Eskiden olsa kalbim hızlanırdı. Hemen cevap verirdim. Ama bu kez sadece ekrana baktım.
Çünkü fark ettim ki ben aylarca birinin ilgisini beklerken aslında kendimi ihmal etmişim.
İnsan bazen en çok kendisini yarı yolda bırakıyor.
O mesajı hemen cevaplamadım.
Mutfağa gittim.
Kendime çay koydum.
Camdan dışarı baktım.
İlk defa acele etmiyordum.
Ve garip şekilde özgür hissettim.
Sürekli Görünür Olmak İnsan Ruhuna İyi Gelmiyor
Sosyal medya bazen insanı görünmez hissettiriyor.
Komik değil mi?
Herkes seni görüyor ama kimse seni gerçekten anlamıyor.
Bir fotoğraf paylaşıyorsun.
Hikâye atıyorsun.
Çevrimiçi görünüyorsun.
Ama geceleri neden uyuyamadığını kimse bilmiyor.
Ben uzun süre bunu yaşadım.
Özellikle son ilişkim bittikten sonra… Telefon ekranına bağımlı hale gelmiştim. O aktif mi? Kime yazıyor? Neden bana dönmedi?
İnsan sevince bazen kendini küçültüyor.
Bunu kabul etmek zor ama gerçek.
Bir gece defterime şunu yazmışım:
“Birinin aktif olmasını beklerken hayatımı kaçırıyorum.”
O cümleyi okuyunca uzun süre sustum.
Çünkü doğruydu.
İnstagramda Çevrimiçi Olmayı Kapatınca Ne Değişti?
Dürüst olayım mı?
Hayatım mucizevi şekilde değişmedi.
Ama zihnim biraz sustu.
Bu bile büyük şey.
Artık insanlar beni sürekli kontrol edemiyor.
Ben de kimseyi kontrol etmiyorum.
Bu karşılıklı bir sessizlik gibi.
Ve insan bazen sessizlikte iyileşiyor.
Daha çok yürümeye başladım. Kayseri’de akşamüstü yürüyüşlerini severim. Özellikle hava soğukken kulaklık takıp sokaklarda dolaşmak… İnsan düşüncelerini daha net duyuyor.
Bir gün Cumhuriyet Meydanı’ndan geçerken şunu fark ettim:
Ben uzun zamandır kendimle kalmaktan korkuyormuşum.
O yüzden sürekli çevrimiçiymişim.
Sürekli birileriyle konuşmaya çalışıyormuşum.
Çünkü sessizlik gelince içimdeki kırık şeyler ortaya çıkıyormuş.
Herkesin Bilmediği Bir Şey Var: İnsan Yorulunca Kaybolmak İstiyor
Bazı geceler hâlâ telefonumu elime alıp boş boş ekrana bakıyorum.
Ama artık kendime kızmıyorum.
Çünkü büyümek biraz da bunu öğrenmek galiba.
Kendine anlayış göstermek.
Eskiden biri mesaj atmayınca değersiz hissederdim. Şimdi ise herkesin kendi savaşını verdiğini biliyorum.
Belki o da yorgun.
Belki o da kırgın.
Belki o da sadece biraz sessizlik istiyor.
İnstagramda çevrimiçi olma özelliğini kapatmak küçücük bir detay gibi görünüyor olabilir.
Ama bazen insanın ruhunu koruyan şeyler küçücük oluyor zaten.
Bir ayar.
Bir sessizlik.
Bir geri çekiliş.
Ve sonra yavaş yavaş kendine dönüyorsun.
Hoog olarak “İnstagramda çevrimiçi olma nasıl kapatılır” konusunda sizlere faydalı olabildiğimizi umuyoruz. Diğer içeriklerimizi de incelemeyi unutmayın!
Son Zamanlarda Kendime Daha Dürüstüm
Dün gece yine günlük yazdım.
Sayfanın ortasına büyük harflerle şunu yazmışım:
“Kendimi herkese yetiştirmeye çalışırken kendime geç kalmışım.”
Uzun süre o cümleye baktım.
Sonra telefonu kapattım.
Kim aktif, kim değil, kim neden bakmış… Bunların hepsi bir anda önemsiz geldi.
Çünkü insan en sonunda şunu anlıyor:
Her mesaj cevaplanmak zorunda değil.
Her sessizlik kötü değil.
Ve herkes sana ulaşabilmeli diye bir kural yok.
Bazen sadece kaybolmak gerekiyor.
Bir süreliğine.
Sessizce.
Kimseye açıklama yapmadan.
İlginizi Çekebilecek İçerik: İnsan türüne ne denir ?